สุขทุกข์

 

ความสุขของคนรวย ความสุขของคนจน

ความทุกข์ของคนรวย ความทุกข์ของคนจน 

ไม่ว่าจะรวยหรือจน จะสูงศักดิ์แค่ไหน

ก็หนีไม่พ้น สุขทุกข์ 

วัฏจักรที่เกิดขึ้น บนโลกใบนี้ 

สุดแล้วแต่ ความคิดและการกระทำของแต่ล่ะคนจะนำพา

สิ่งที่ทำได้ ดีที่สุด 

คือการนำพาจิต ความคิดและการกระทำตัวเองไปในทางที่ 

คิด ไตรตรองแล้ว ว่าเหมาะสม ณ ช่วงเวลาหนึ่ง 

หากผลจะเป็นอย่างไร ก็แค่เรียนรู้มัน 

เรามิอาจหยั่งรู้อนาคตใดใดบนโลกใบนี้

แต่เราเรียนรู้สิ่งที่ผ่านมาจากอดีตได้

สำคัญสุด คือ สติ ที่จะอยู่กับปัจจุบัน ในการเดินแต่ล่ะก้าวย่างของชีวิต

และไม่ประมาท เพราะความตายคือความจริงที่จะเกิดขึ้น 

พร้อมที่จะรับมือ กับทุกสิ่งที่จะต้องเผชิญ 

ไม่ว่าจะคนรอบข้าง คนที่รัก ตายจาก

หรือแม้แต่ตัวเราจะจากโลกใบนี้ไป 

อะไรที่เป็นบ่วง เป็นห่วง แสดงว่ายังมีกังวลกับเรื่องใด

ก็จัดการแก้บ่วงและห่วงไปทีล่ะเรื่อง 

แต่อย่าแก้จนสร้าง ห่วง เพิ่ม

ไม่ว่าจะเป็น ภาระการงาน ครอบครัว 

จงรักและเมตตาทุกสรรพสัตว์บนโลกใบนี้

ช่วยเหลือคนในแต่ล่ะโอกาสที่ช่วยได้ ไม่เหนือบ่ากว่าแรง

จงให้อิสระทางความคิดและการกระทำกับคนที่เรารัก

เพื่อว่า วันหนึ่งแม้เราจากไป ก็จะไม่ห่วงเพราะ เค้าเหล่านั้น โตได้และคิดเป็น

จงให้เงินเป็นเพียงปัจจัยที่สร้างชีวิต

แต่อย่าใช้ชีวิตเป็นทาสของเงิน 

สุดท้าย จงมีสติ ทุกขณะจิต

@....Miiez...@

เมื่อความป่วยของสังขาร คืบคลานเข้ามา

เมื่อความป่วยของสังขาร คืบคลานเข้ามา

พลังชีวิต อาจจะรู้สึกหายไป 

พลังใจช่วงต้น อาจจะรู้สึกว่า จิตตก 

แต่เมื่อทำความเข้าใจกับร่างกาย ว่านั่นคือธรรมชาติของสังขาร

ก็ทำการศึกษาสังขารของเรา 

หาสาเหตุที่มันเกิด 

ความน่าจะเป็น  ตัดสิ่งที่ไม่ใช่ วินิจฉัย 

จากผู้รู้บ้าง ผู้ผ่านประสบการณ์มาแล้วบ้าง 

พบว่าสิ่งที่ต้องปรับคือการใช้ชีวิตของตัวเอง

เพิ่มช่วงเวลาออกกำลังกาย 

ทานอาหารให้เป็นเวลา 

เปลี่ยนเวลานอนพักผ่อน เป็นก่อนเที่ยงคืน 

แค่นี้ทุกอย่างก็จะสมดุลของร่างกายได้แล้วล่ะ 

ปรับวิถีชีวีให้เหมาะกับสังขาร แค่นี้ก็พอแล้ว 

หากจะเกิดการเปลี่ยนแปลงของสังขาร 

ก็ให้มันเป็นไปตามยถา

เดินต่อไป นักเดินทางตัวน้อยๆ 

ขี้ลืมเหมือนกันนะเนี้ย

 

ยุ่งแล้วเรา จำได้ครั้งก่อนว่าจะล้างคอม ลงวินโดว์ใหม่ 

เลยย้ายข้อมูลไปอยู่ในกูเกิ้ลไดร์ท 

เพราะเครื่องนี้ข้อมูลยังไม่เยอะ 

แต่พอมาวันนี้ เราดันเข้าไปหาข้อมูลใน กูเกิ้ลไดร์ทไม่เจอ

เหตุเพราะว่า เราลืมว่า เราใช้อีเมล์อันไหน 

จำไม่ได้สะแล้ว  เพราะอีเมล์ที่สมัครไว้ในเครื่องนั้น 

บางครั้ง สมัครมาสำหรับเครื่องนั้น แล้วไม่ได้จำ 

เพราะไม่ต้องล็อคอินเข้า 

ยุ่งแล้วเรา 

555555555555

เคยไหม

 

เคยไหมที่คิดถึงใครสักคน จนเศร้า

เชื่อไหมว่า เวลาที่เราอยู่คนเดียว แล้วรู้สึกเหงา 

เป็นช่วงเวลาที่เราคิดถึงใครสักคนที่สำคัญมากในชีวิตเรา 

บางครั้งเราอาจจะคิดถึง 

บางครั้งเราอาจจะเป็นห่วง 

บางครั้งเราอาจจะรอใครสักคนอยู่ 

แต่ถ้าเราทิ้งเวลาไปกับความเหงานานๆ 

เราอาจจะรู้สึกเศร้ากับความคิดถึงที่เกิดขึ้นได้ 

และจะเกิดอาการจมกับความเหงาแบบเศร้าๆไปชั่วขณะจิต

สิ่งที่ดีที่สุด เวลาอยู่กับตัวเองนานๆ 

คือ เขียนลิสต์สิ่งที่เราจะทำ โดยการแบ่งเป็นช่วงเวลา 

เพื่อให้ไม่ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งนานเกินไป จนเกิดความรู้สึกอึน หรือเบื่อไป 

และได้พักเบรกกับช่วงเวลาหนึ่งได้ 

การใช้ชีวิตคนเดียว กับ การมีใครสักคนมาใช้ชีวิตด้วยกัน

การใช้ชีวิตคนเดียว กับ การมีใครสักคนมาใช้ชีวิตด้วยกัน 

แบบไหนมีความสุขมากกว่ากันนะ 

เชื่อไหมว่า ทั้งสองแบบ มีความสุขทั้งคู่ 

แต่ความสุขของทั้งสองแบบ มันมีความแตกต่างกัน 

การใช้ชีวิตคนเดียว จะรู้สึกโล่ง สบายตัว จะใช้ชีวิตแบบที่ไม่ต้องคิดอะไรมาก 

แต่ข้อเสียของการใช้ชีวิตคนเดียว คือ ความเหงา แต่ ความเหงาก็ไม่ได้มีความแย่ขนาดนั้นนะ 

เพราะความเหงาที่เกิดจากการได้ใช้ชีวิตคนเดียว 

เราสามารถเติมเต็มความเหงาเราได้ ด้วยการหาสิ่งที่เรารักมาทำได้ 

ส่วนการมีใครสักคนมาใช้ชีวิตด้วยกัน 

ถ้าเจอคนที่เรารู้สึกอยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน จะบอกเลยว่า มีความสุขมากกว่าอยู่คนเดียวแน่นอน

แต่ความสุขที่ได้มานั้น มันไม่ได้มาเปล่าๆนะ 

มันแลกมาด้วย ความรู้สึก คิดมาก ความคาดหวัง ความไม่เข้าใจกัน 

ความวุ่นวายในประสบการณ์ที่เจอมาแตกต่างกัน 

ผู้คนที่จะวิ่งมาโดลแล่นในชีวิตเรามากขึ้น ความวุ่นวายของผู้คนจะเริ่มมา 

ถ้าจะใช้ชีวิตโดยมีใครสักคน ลองถามตัวเองดู 

ว่าพร้อมที่จะเข้าใจ และเมตตากับหลายๆเรื่องที่จะต้องเจอหรือยัง 

สำหรับหลายๆคนที่ยังไม่รู้ แน่นอน ลองใช้ชีวิตสะ 

แล้วคุณจะเจอคำตอบว่า เราอยากใช้ชีวิตแบบไหนกันแน่นะ 

สายตาสั้นลงแล้วตัวฉัน

รู้สึกว่าชีวิตตัวเอง...กำลังจะได้ใส่แว่นเป็นของคู่กายในอนาคตแน่ๆเลย

ช่วงนี้เริ่มรู้สึกว่าอาการสายตาเป็นหนักขึ้น

เริ่มที่จะนั่งรถมองออกไปบนท้องถนนแล้วรู้สึกอยากจะอ้วกสะแล้ว

อาการเหมือนคนเมารถเลย

แต่ที่จริงแล้วคือเรามองทุกอย่างมัวมาก

ยังไม่กล้าบอกใครเลย

เลยได้แต่มานั่งเขียนบทความบอกตัวเอง

ให้เริ่มกลับมาดูแลสายตาใส่แว่นเวลาทำงานหน้าคอม

มีเวลาพักสายตาบ้าง

คงต้องเริ่มกลับมาดูแลตัวเองแบบจริงจังแล้วล่ะ

บ่นพร่ำพรรณา บ้าบอ

ทุกวันนี้อะไรก็ออนไลน์
ขนาดหาหมอ ยังหาออนไลน์เลย เชื่อป่ะ

555 แล้วก็ซื้อยามาทามากินเอง
อ่านเยอะ จนคิดว่าตัวเองเป็นหมอได้

ขำฮา ตัวเองทุกที
เวลาไม่สบาย มีอาการอะไรแปลกๆเกิดขึ้นกับตัวเอง
ค้นหาอาการ แล้วก็วินิจฉัยโรคเอง
ที่สำคัญยังรักษาโรคด้วยตัวเองอีก

พยายามเลือกใช้สมุนไพร หรือวิธีทางธรรมชาติ
อันที่จริง กลัวเข็มฉีดยา 555

แต่ก็ยังมีความเชื่ออยู่เนื่องๆ นะว่า
เพราะมนุษย์เราก็เป็นสสารที่รวมตัวจากดินน้ำลมไฟผสมเป็นธาติขันธ์

ธรรมชาติก็รักษาธรรมชาติได้ เอาเคมีลงร่างกายทีไร
ร่างกายอ่อนแอลงในกาลต่อมาทุกที

แต่บางครั้งถ้าอาการมันหนัก ก็ไปหาหมอสะนะ 555
ตามจริง ทุกอย่างขึ้นอยู่กับ การกิน อยู่เลยเป็นหลัก

มันเป็นหนึ่งในวิถีที่ร่างกายเราจะแข็งแรงหรืออ่อนแอ
เหมือนคนออกกำลังกายทุกวัน ร่างกายก็มีภูมิต้านทานอยู่แล้วละ

คนที่ทานอาหารครบ 5 หมู่ ทุกวัน ร่างกายก็ได้รับสารอาหารครบ
แต่โดยปกติ มนุษย์น้อยคนจะทำได้

แค่นอนพักผ่อน ตื่นเช้าให้เป็นเวลา ยังทำกันได้ยากเลย
ลองจัดสรร ทุกอย่างให้เป๊ะ เป็นโรบอทดิ
รับรอง ชีวิตดีขึ้นแน่ๆ

โดยปกติ มนุษย์ ก็ไหลไปตามกิเลสเรื่อยๆ
รู้ตัวอีกที วันเวลาก็ผ่านไปนับหลายปีแล้ว

อืม......นี่แหละ มนุษย์

------------------------------------
บ่นโดย ..... น้องใหม่