แว่วเสียงในความฝัน
แว่วเสียงในความทรงจำ
มันย้อนมโนภาพในหัวเรา
เราไม่อาจจะตอบได้ในทุกความรู้สึก
เราไม่อาจจะตอบได้ในทุกความนึกคิด
เราไม่อาจตอบได้ในทุกเสียงที่สะท้อนออกมา
ได้แต่ยิ้มและเข้าใจว่าทุกสิ่งกำลังทำหน้าที่ในตัวมันเอง
บางครั้งมุมเล็กๆที่เราเผลอพลาดพลั้งดูไม่ทัน
บางครั้งเพียงเศษเสี้ยวความทรงจำที่โผล่มา
บางครั้งเสียงเล็กๆที่ผุดออกมาไม่ทันได้ตั้งตัว
อารมณ์น้อยๆคล้อยเคลื่อนไหวไปกับจิต
อารมณ์ความคิดไหลเวียนไปในหัว
อารมณ์มืดมัวเข้าแทรกแซงไม่รู้ตัว
ความขุ่นมัวพุ่งเข้าจิตโดยพลันเอย
จิตน้อยๆเรียกสติคืนกลับมา
จิตเพรียกหาความฟุ้งซ่านเสียซึ่งจิต
จิตแพ่งคิดนึกถามย้อนไปมา
ด้วยสัญญาใดใดที่เคยผ่าน
ด้วยซึ่งกาลเวลาที่ผ่านพ้น
จิตมัวค้นอดีตอยู่ในใจ
จนลืมไปทุกสิ่งผ่านไปแล้ว
สติหนอเรียกกลับในยามนี้
สิ่งใดมีสิ่งใดดับปัจจุบันกาล
พึงเห็นผ่านโดยจิตสติเอย
..................................
เขียนโดย น้องใหม่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น