เบื่อ

เบื่อแหะ  อืม...... ความรู้สึกนี้คืออะไร
บางครั้งเราอยู่นิ่งๆ  เราก็เบื่อ
บางครั้ง งานล้นมือ  เราก็เบื่อ
บางครั้ง วุ่นวายในหัว  เราก็เบื่อ

ความเบื่อมันคืออะไรกันแน่นะ
มันคงเป็นสภาวะหนึ่งของจิต ที่เราต้องเห็น และรับรู้

ไม่ใช่ว่าความเบื่อมันไม่ดีนะ
อดจะคิดถึง คำพูดของคนๆหนึ่งไม่ได้แหะ

เมื่อเรารู้สึกว่าเบื่อ  แสดงว่า เราเริ่มไม่อยากได้อะไรในชีวิตละ
เราเริ่มเห็นว่า ชีวิตไม่มีอะไรน่าสุนทรีย์

อืม...... เราเริ่มเข้าใจละ ว่าเป้าหมายคืออะไร
การมีชีวิตอยู่คืออะไร

ใช่แล้ว การฝึกให้ตัวเราไม่ยึดกับอะไร แต่ไม่ใช่ว่า เราจะไม่ทำอะไรเลย
เรายังต้องทำหน้าที่ในปัจจุบันให้ดี ทำสิ่งที่ต้องทำในแต่ละวัน

แต่ใจไม่ต้องไปยึดกับมันมากนัก
แค่ลงมือทำงานให้เสร็จ ในทุกๆวัน งานที่ต้องทำ ต้องรับผิดชอบ
ลงมือทำให้เสร็จไปเรื่อยๆ

อยากอยากได้ อยากมี อยากเป็น มีในทุกจิตแหละ
แต่ธรรมะสอนให้เราเข้าใจ ให้เราปล่อยวาง ให้เราไม่ยึดกับสิ่งใด

ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน จิตใจเราก็เข้าธรรมะได้

ไม่ใช่ว่าให้ทุกอย่างมันหมุนไปตามโลกอยู่แบบนั้น
แล้วเราไม่ทำอะไรเลย นั่นมันผิดทางแล้วละ

เราก็ลงมือทำไปเรื่อยๆ แบบไม่ต้องสนใจอนาคตมากนัก แค่ลงมือทำกิจที่เราต้องทำ
แบ่งเวลาส่วนหนึ่งให้กับจิตของเราในการฝึก เพื่อจะได้มีสติ

แบ่งเวลาส่วนหนึ่งให้เราทำในสิ่งที่เราชอบทำในชีวิต
ไม่งั้นเราจะใช้ชีวิตแบบที่เราคิดว่า เราไม่มีคุณค่าในการใช้ชีวิต

การใช้ชีวิตแบบมีแบบแผน ลงมือทำ มีคุณค่าในตัวเอง
มองย้อนกลับไปก็อมยิ้มได้

กำลังใจคือสิ่งที่ดี กำลังของใจ ถ้าใจสู้ อะไรก็ฉุดไม่อยู่
ถ้าใจท้อ ต่อให้มีทุกสิ่ง ก็ทำอะไรไม่ได้เลย

ปัญหามีอยู่ทุกทางเดินแหละ
ถ้าใจเราพร้อมรับ พร้อมสู้ พร้อมเผชิญ
ก็ไม่มีอะไรเลยนะที่น่ากลัว

บนโลกใบนี้มีไม่กี่อย่างที่เราควรกลัวนะ
จิตใจเราคิดไม่ดีกับคนอื่นควรกลัว
เพราะสิ่งที่เราคิด จะส่งผลต่อตัวเราและคนอื่น ต้องหยุดมันที่ความคิด
อย่าให้นางมารร้ายที่ไม่ดีโผล่ออกมา

คนเรามีนางมารร้ายอยู่ในใจทุกตนนั่นแหละ
ว่าแล้วก็ไปทำงานต่อดีกว่า

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เข้าใจตัวเอง และต้องรู้ว่า กำลังทำอะไรอยู่
นั่นละคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตแล้วละ

-----------------------------------------------
บันทึกโดย  น้องใหม่